Για τους φορείς του δημόσιου τομέα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, η προσβασιμότητα ιστοτόπων δεν αποτελεί προαιρετική βελτίωση. Είναι βασική απαίτηση για την παροχή δημόσιας πληροφόρησης και ψηφιακών υπηρεσιών με δίκαιο, νόμιμο και αποτελεσματικό τρόπο. Όταν ένας ιστότοπος ή μια εφαρμογή για κινητές συσκευές δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άτομα με αναπηρία, οι συνέπειες υπερβαίνουν τις τεχνικές ελλείψεις. Η μη συμμόρφωση μπορεί να επηρεάσει τον νομικό κίνδυνο, την παροχή υπηρεσιών, την εμπιστοσύνη του κοινού, τις αποφάσεις προμηθειών και τους ευρύτερους στόχους ψηφιακού μετασχηματισμού ενός φορέα.
Η προσβασιμότητα θα πρέπει, επομένως, να αντιμετωπίζεται ως μέρος της χρηστής διακυβέρνησης. Για τους φορείς λήψης αποφάσεων στους δημόσιους οργανισμούς, το ζήτημα δεν είναι απλώς αν ένας ιστότοπος πληροί ένα πρότυπο στα χαρτιά, αλλά αν οι πολίτες μπορούν αξιόπιστα να έχουν πρόσβαση σε φόρμες, ανακοινώσεις, διαβουλεύσεις, πληροφορίες υπηρεσιών και κανάλια επικοινωνίας χωρίς περιττά εμπόδια.
Κανονιστικός έλεγχος και επίσημη επιβολή
Σύμφωνα με την Οδηγία της ΕΕ για την Προσβασιμότητα Ιστότοπων, οι ιστότοποι και οι εφαρμογές για κινητές συσκευές του δημόσιου τομέα υπόκεινται σε παρακολούθηση και επιβολή από τις εθνικές αρχές. Αυτό σημαίνει ότι οι φορείς ενδέχεται να κληθούν να αποδείξουν πώς συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας, πώς δοκιμάζουν τις ψηφιακές τους υπηρεσίες και πώς ανταποκρίνονται σε ζητήματα που επισημαίνουν οι χρήστες.
Εάν εντοπιστούν προβλήματα προσβασιμότητας, ο οργανισμός ενδέχεται να υποχρεωθεί να τα διορθώσει εντός καθορισμένης προθεσμίας. Η αδράνεια μπορεί να οδηγήσει σε κλιμάκωση, ιδίως όταν τα ζητήματα επηρεάζουν βασικές δημόσιες υπηρεσίες ή όταν οι ίδιες ελλείψεις συνεχίζονται με την πάροδο του χρόνου. Ακόμη και όταν η επιβολή ξεκινά με προειδοποιήσεις ή αιτήματα αποκατάστασης, η διαδικασία μπορεί να καταναλώσει σημαντικούς εσωτερικούς πόρους και να αναδείξει αδυναμίες στη ψηφιακή διακυβέρνηση.
Οικονομικό και λειτουργικό κόστος
Η μη συμμόρφωση μπορεί να δημιουργήσει άμεσο και έμμεσο κόστος. Σε ορισμένες δικαιοδοσίες, οι δημόσιοι φορείς ενδέχεται να αντιμετωπίσουν πρόστιμα ή επίσημες κυρώσεις όταν δεν τηρούνται οι νομικές υποχρεώσεις. Ακόμη και όταν τα χρηματικά πρόστιμα είναι περιορισμένα, το κόστος της επείγουσας αποκατάστασης, των εξωτερικών ελέγχων, της νομικής αξιολόγησης και των αλλαγών προμηθευτών μπορεί να είναι σημαντικό.
Υπάρχει επίσης λειτουργικός αντίκτυπος. Εάν μια μη προσβάσιμη υπηρεσία εμποδίζει τους χρήστες να ολοκληρώσουν εργασίες ηλεκτρονικά, το προσωπικό συχνά χρειάζεται να διαχειριστεί περισσότερες τηλεφωνικές κλήσεις, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και χειροκίνητα αιτήματα. Αυτό αυξάνει το διοικητικό βάρος, επιβραδύνει την παροχή υπηρεσιών και υπονομεύει τα οφέλη αποδοτικότητας που προορίζονται να προσφέρουν οι ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες.
Νομικές καταγγελίες και κίνδυνοι ισότητας
Οι αστοχίες στην προσβασιμότητα μπορούν να οδηγήσουν σε καταγγελίες από πολίτες που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες ή να ολοκληρώσουν βασικές ενέργειες. Για τους οργανισμούς του δημόσιου τομέα, αυτό δημιουργεί κίνδυνο όχι μόνο επίσημης νομικής αμφισβήτησης, αλλά και της εικόνας ότι αποκλείουν ορισμένες ομάδες από τις δημόσιες υπηρεσίες.
Στην πράξη, οι μη προσβάσιμες ψηφιακές υπηρεσίες ενδέχεται να εγείρουν ζητήματα που συνδέονται με την ίση μεταχείριση, τη μη διάκριση και το δικαίωμα πρόσβασης στις δημόσιες υπηρεσίες υπό ίσους όρους. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν οι ιστότοποι χρησιμοποιούνται για υπηρεσίες με υψηλό αντίκτυπο, όπως επιδόματα, εκπαίδευση, πληροφορίες υγείας, στέγαση, μεταφορές ή δημόσιες διαβουλεύσεις. Όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη προσβάσιμη εναλλακτική, ο φορέας ενδέχεται να δυσκολευτεί να δικαιολογήσει την προσέγγισή του.<\/p>
Βλάβη στη φήμη και απώλεια της εμπιστοσύνης του κοινού<\/h2>
Η εμπιστοσύνη του κοινού χτίζεται δύσκολα και χάνεται εύκολα. Όταν οι πολίτες αντιμετωπίζουν εμπόδια σε έναν κυβερνητικό ή δημοτικό ιστότοπο, μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι ο φορέας δεν έχει λάβει υπόψη τις ανάγκες τους ή ότι δεν έχει ανταποκριθεί στα βασικά πρότυπα παροχής υπηρεσιών. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιζήμιο όταν ο οργανισμός προβάλλει δημόσια την ένταξη, την ψηφιακή καινοτομία ή υπηρεσίες με επίκεντρο τον πολίτη.<\/p>
Η βλάβη στη φήμη δεν περιορίζεται στην κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης ή στις καταγγελίες από ομάδες υπεράσπισης δικαιωμάτων. Μπορεί επίσης να επηρεάσει τις σχέσεις με εποπτικούς φορείς, αιρετούς εκπροσώπους, συνεργαζόμενους φορείς και ενδιαφερόμενα μέρη χρηματοδότησης. Για τους ηγέτες του δημόσιου τομέα, η προσβασιμότητα συνδέεται, επομένως, στενά με την αξιοπιστία και τη λογοδοσία.<\/p>
Η προσβασιμότητα, ο GDPR και η συμμόρφωση συνδέονται μεταξύ τους<\/h2>
Η προσβασιμότητα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απομονωμένα από άλλες υποχρεώσεις συμμόρφωσης. Οι δημόσιοι ιστότοποι συχνά επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα μέσω φορμών, πυλών, συστημάτων κράτησης και εργαλείων επικοινωνίας. Εάν αυτά τα στοιχεία δεν είναι προσβάσιμα, ορισμένοι χρήστες ενδέχεται να μην μπορούν να κατανοήσουν τις πληροφορίες απορρήτου, να δώσουν ενημερωμένη συγκατάθεση, όπου αυτό απαιτείται, ή να ασκήσουν αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους.<\/p>
Από την οπτική του GDPR, η σαφήνεια και η χρηστικότητα έχουν σημασία. Οι ενημερώσεις απορρήτου, οι έλεγχοι cookies, τα βήματα ταυτοποίησης και οι ηλεκτρονικές φόρμες θα πρέπει να είναι κατανοητά και λειτουργικά για όλους τους χρήστες, συμπεριλαμβανομένων όσων χρησιμοποιούν υποστηρικτικές τεχνολογίες. Μια υπηρεσία που είναι τεχνικά διαθέσιμη αλλά πρακτικά μη χρησιμοποιήσιμη για μέρος του πληθυσμού δημιουργεί τόσο ζητήματα προσβασιμότητας όσο και συμμόρφωσης.<\/p>
Προμήθειες και μακροπρόθεσμος ψηφιακός κίνδυνος<\/h2>
Πολλά προβλήματα προσβασιμότητας ξεκινούν κατά τη διαδικασία προμήθειας ή ανασχεδιασμού. Εάν οι απαιτήσεις προσβασιμότητας δεν καθορίζονται με σαφήνεια, δεν δοκιμάζονται και δεν επιβάλλονται στους προμηθευτές, οι φορείς ενδέχεται να αποκτήσουν συστήματα που είναι δαπανηρά να διορθωθούν αργότερα. Πρόκειται για συνηθισμένο κίνδυνο σε έργα του δημόσιου τομέα, όπου εμπλέκονται πολλοί προμηθευτές, πλαίσια και παλαιά συστήματα.<\/p>
Για τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, η συνέπεια της μη συμμόρφωσης δεν είναι, επομένως, μόνο η άμεση αποκατάσταση. Μπορεί επίσης να σημαίνει καθυστερήσεις στην έναρξη λειτουργίας, διαφωνίες ως προς τις συμβάσεις, επαναλαμβανόμενες εργασίες ανασχεδιασμού και μειωμένη αξία από την ψηφιακή επένδυση. Η ενσωμάτωση της προσβασιμότητας στις προμήθειες, στον σχεδιασμό, στις ροές εργασίας περιεχομένου και στα κριτήρια αποδοχής είναι πολύ πιο αποτελεσματική από το να αντιμετωπίζεται ως έλεγχος στο τελικό στάδιο.<\/p>
Τι θα πρέπει να κάνουν στη συνέχεια οι οργανισμοί του δημόσιου τομέα<\/h2>
Μια πρακτική ανταπόκριση ξεκινά με την ορατότητα. Οι φορείς θα πρέπει να γνωρίζουν ποιοι ιστότοποι, υπο-ιστότοποι, πύλες και εφαρμογές για κινητές συσκευές εμπίπτουν στην ευθύνη τους, ποια πρότυπα εφαρμόζονται και πού υπάρχουν σήμερα τα σημαντικότερα εμπόδια. Οι δηλώσεις προσβασιμότητας, οι διαδικασίες δοκιμών και η εσωτερική ανάθεση ευθύνης θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά και όχι μόνο όταν προκύπτει κάποια καταγγελία.
- Διεξαγάγετε έλεγχο των βασικών ψηφιακών υπηρεσιών για να εντοπίσετε εμπόδια που επηρεάζουν την πλοήγηση, τις φόρμες, τα έγγραφα και το πολυμεσικό περιεχόμενο.
- Δώστε προτεραιότητα στις διαδρομές με υψηλό αντίκτυπο, όπως αιτήσεις, πληρωμές, εγγραφές και σελίδες δημόσιας πληροφόρησης.
- Ενσωματώστε την προσβασιμότητα στις διαδικασίες προμηθειών, ώστε οι προμηθευτές να υποχρεούνται συμβατικά να συμμορφώνονται με αναγνωρισμένα πρότυπα.
- Επανεξετάστε τη διακυβέρνηση του περιεχομένου, ώστε οι συντάκτες να δημοσιεύουν προσβάσιμα PDF, επικεφαλίδες, συνδέσμους, πίνακες και πολυμέσα.
- Ευθυγραμμίστε την προσβασιμότητα με τον GDPR και τον σχεδιασμό υπηρεσιών, ώστε η συμμόρφωση να αντιμετωπίζεται ως μέρος της συνολικής εμπειρίας χρήστη.
Συμπέρασμα
Για τους φορείς του δημόσιου τομέα της ΕΕ, οι συνέπειες των μη προσβάσιμων ιστοτόπων υπερβαίνουν κατά πολύ τη τυπική μη συμμόρφωση. Μπορεί να περιλαμβάνουν μέτρα επιβολής, υψηλότερο λειτουργικό κόστος, νομικές καταγγελίες, βλάβη της φήμης και μειωμένη εμπιστοσύνη στις ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες. Το σημαντικότερο είναι ότι μπορούν να εμποδίσουν τους πολίτες να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες στις οποίες δικαιούνται να κάνουν χρήση.
Η προσβασιμότητα αποτελεί, επομένως, ένα πρακτικό ζήτημα ηγεσίας. Οι φορείς που την αντιμετωπίζουν έγκαιρα και συστηματικά βρίσκονται σε καλύτερη θέση να εκπληρώσουν τις νομικές τους υποχρεώσεις, να στηρίξουν την ένταξη, να ενισχύσουν τη συμμόρφωση και να παρέχουν ψηφιακές υπηρεσίες που λειτουργούν για όλους.